Oturmuş bilgisayarda kelime oyunu oynarken, oğlumun canı meyveli soda istedi. Buzdolabında kalmamıştı ve itiraf edeyim yerimden kalkmamak için ona mutfak tezgahının altındaki dolapta olanlardan alabileceğini söyledim. Sözünü ettiğim dolapta genelde buzdolabına sığmayan içecekler olduğundan, bir şişe de likör vardı. Küçük bir dikkatsizlik ve likör yerlerde. Ben yine yerimden kalkmadan oğluma banyoda "tahta bezi" var sen al ben geliyorum dedim. Canım benim anlamadım diyerek yüzüme baktı. Haksız sayılmazdı ben kendi çocukluğumdan kalma bir malzemeden bahsetmiştim. Aslında ona yer bezi desem anlayacaktı.
Bir yandan yerleri silerken diğer yandan da çocukluğuma dönmüştüm. Büyüdüğüm ev, ahşap bir ev olduğundan yerlerde tahtaydı ve tahtalar tahta fırçası ve arap sabunu ile özenle temizlenirdi. Yine bu tahtaların silindiği bez de tahta bezi olarak anılırdı doğal olarak. Mis gibi arap sabunu kokusu geldi geçmişten burnumun ucuna.
Ve ne kadar çok da şey değişmiş hayatımda o günden bu güne diye düşündüm. Şimdinin çocukları bu değişimi yaşamadıkları için bilmiyorlar pek çok şeyi. Tıpkı sek sek, beş taş, lastik, çivi, misket oyunlarını bilmedikleri gibi.
Oğluma geçmişe dair şeyleri öğretmekten büyük keyif alıyorum. Bu bazen planlı oluyor bazen de bugünkü gibi spontane gelişiyor.
Şimdi evin her yanı mis gibi nane likörü kokuyor:)
ÇUVALDIZ : Oğlum 10 yaşında olduğundan pek çok şeyi kendi yapabildiği için kendisinin almasını istedim sodayı, yoksa ilgisiz bir anne değilim:)
